Bir zaman gelmiştir. Kendinizi en yalnız ve çaresiz hissettiğiniz. Koskoca dünyadan taştığınız bir gün.
Hiç bir şey yalnızlığınızı dindiremez. Yarin sıcak kollarına hasretsiniz.
Yalnızca Allah'a el açıp dualar etmekle gözyaşlarına boğulmakla, zaman zaman sebepsiz yere düşünüp ağlamakla geçer.
O kadar çaresizken hiç bir söz dindirmez sizin yürek çırpınışlarınızı, bazen kaybolmuş gibi, bazende herkes içinde sanki dışlanmış ya da ne bileyim farklı bir yaratıkmış gibi hissedersiniz kendinizi...
Özlemişsinizdir. Sınırlar çiziyorsunuz durmadan sınırı yok dediğiniz yollara..
Hiç hesapta olmayan düşünceler alır aklınızı. Yarin gözlerini anımsadıkça dinamitler patlatırlar beyninizde. Başınız ağrır. Seslenirler size duymazsınız.
Hiç bu kadar sevdiğinizi bilmiyordunuz o gitmeden önce veya siz sınırlarını zorlamadan bu sevginin.
Bazen sevdiğinize bazen sevildiğinize pişman olup, "keşke"ile başlayan cümle dizilerini kurarsınız.
Sonra da "hayır Ne olur Allah'ım sayma keşkelerimi" diye pişman olur "iyiki"
dersiniz. Bu aşktır. Aşkın kuralı bu. Acısız yaşanmış olanların hiçbirisi aşk değildir.
Gül güzeldir ama dikenlidir. Gülü seviyorsan dikenini de sevmelisin ya; şimdi yari sevip zaman zaman doruğa çıkan ayrılık acısına katlanmayıp isyan etmek en büyük aşk suçudur..
Son söz olarak şunu söyleyelim:
"SENİ SEVİYORUM, SENDEN GELEN HERŞEYE KATLANIRIM,İSYANSIZ, KEŞKESİZ",
B.BAHADIR

Kalıcı Bağlantı Yorum (3) Yorum yaz!

    Hiç bilmediğim bir yeri gezmek kadar hiçbirşeyi merak etmiyorum. Karşında ağaçların süslediği uzun uzadıya tepelere doğru gittikçe kaybolan yolun zirveye ulaştığı noktadan, uzakta parıldayan denizin kıyı kesiminde taşlara vurduğu anı izlemek  ne güzel olurdu. Kilometrelerce tırmanmak, dev araçların çıkmakta güçlük çektiği yerlere ulaştıktan sonra bir kenara oturup o yeşillikler arasında dalıp gitmek vardı. Ne şehrin pabuç kokan dumanlı-zehirli havası, ne de yürürken zorluk çektiğimiz kalabalık çarşı sokakların eziyeti... Hiç yoksa bir defa olsun kendim için yoruldum diyebilmenin sevincini yaşamak da olurdu o mis havalı tepeye tırmanmak.
   Merakım ille de gezmeye değil anlamışsınızdır, varolan güzellikleri bilmeye,bulmayadır.
Herkesin evet çok iyi olurdu bu, neden biz de kendimiz için birşeyler yapmaya başlamıyoruz diye benden fikir almasına çok seviniyorum. Belki de benim görmediğim güzellikleri sezerler onlar..Olur ya gürültülü patırtılı şehirden kurtulan insan yıllarca kafeste kalıp özgürlüğe uçan bir serçe gibi hisseder kendisini. Ne başında şunu yap, bunu yap diyen birisi, ne  de kendisinin aynı komutlarla zorlamaya çalıştığı birisi; ne kalabalık bir yaya yolunda zorlukla yol almaya çalışan bir yaya, ne de aracıyla trafikte mahsur kalan fırsat bulsa bir metre ileriye fırlayacak bir sürücü derdi vardır başında. Böyle bir yerde iyi ya da kötü herşey ancak kendisi içindir. Nasıl davranırsa onu biçer.
 Yeniyi keşfetmek yalnızca gezilip görülebilecek yerlerle sınırlı değildir tabi. Hatasını bulmak, affetmeyi bilmek, yeni birşeyleri sevebilmek, yapamamazlıktan korktuğu yolda adımlar atmak da çok büyük yeniliklerdir. Eski olan günlük kalıplardan kurtulup yerden yeni filizlenen bir çiçeğin öyküsünü yaşamak da vardır yaşamayı bilince. Her zorluğa dayanarak geleceğe güzellik saçmak vardır.
Sevgi dolu günler.
                                                                                          B.BAHADIR 04:2007

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Hayatımızda kahvenin çok önemli bir yeri vardır. Kız istemelerde misafire ikramlarda kahve baş tacıdır. Klişeleşmiş bir semboldür. Hayatımızın içmeyi sevmesek de olmazsa olmazıdır.Bazıları en güzel kahve yapmak için yarışırken bazıları da kahvemin tadına bak diye dost ikramlarında bulunur.
Kısa sözün özü kahve vardır ama cezve unutulmuştur. İşte bu yüzden kahve ile cezve. Bunu hayatımızın unuttuğumuz diğer herşeyi için de düşünerek biraz daha geniş düşünmeye başlayalım ne dersiniz.
Sevgilerimle...
                                                                                 (B.BAHADIR   04:2007)

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!